Empatia rozumiana jest jako przejaw wrażliwości na drugiego człowieka, jako czynnik zadowalających interakcji. Empatie można rozumieć jako symfonię czyli współbrzmienie, oraz einfuhunng – „czucie razem z…” – skierowanie na osobę. Empatie określa się jako proces. Wyróżniamy trzy poziomy empatii:
1. Emocjonalny – współbrzmienie emocjonalne, doświadczenie uczuć drugiej osoby
2. Kognitywny – rozumienie przeżyć drugiej osoby bez przeżywania jej uczuć, przyjmowania cudzego punktu widzenia.
3. Emocjonalno – poznawczy – rozumienie uczuć innych i i współodczuwanie. Procesy poznawcze pełnią funkcję pośrednią w powstawaniu emocjonalnego pobudzenia.
Charakter empatii można określić jako intrapsychiczny( np. czujemy lęk jak widzimy lęk, u innych osób); interpersonalny( komunikacja empatyczna); zadaniowy(osoba doświadcza nie tylko stanu emocjonalnego drugiego człowieka, ale również jego potrzeb).
Empatia w kontaktach interpersonalnych dotyczy aspektu wykonawczego do którego należą:
- komunikacyjny – empatia jest jedną z cech sieci komunikacyjnych w związku Empatia w tym wymiarze jest to zdolność do podjęcia roli swojego małżonka oraz zakomunikowanie mu tej identyfikacji
- zadaniowy – zachowanie altruistyczne ( gdy jednostka kieruje się w działaniu potrzebami innych, tak jakby były to jej własne) i osobiste zaangażowanie(pomoc tylko wtedy, gdy dzięki niej łagodzone są nieprzyjemne stany emocjonalne)
Empatia może występować jako mechanizm innych, nie prospołecznych zachowań.
- powstrzymywanie agresji w celu uniknięciu nieprzyjemnego widoku cudzego cierpienia.
- uspokajanie siebie poprzez przerzucanie odpowiedzialności za emocje obiektu na innych
- unikanie informacji o cudzym cierpieniu, ograniczenie konfliktu, izolowanie się do ludzi poszkodowanych, cierpiących
- atak na ofiarę będącą źródłem empatycznego podniecenia – negocjacja, deprecjacja ofiary
Czynniki które wpływają na poziom empatii w diadzie:
- poziom ekonomiczny rodziny
- uzdolnienia, umiejętności, pozycja społeczna partnera
- model małżeństwa
- deprecjacja potrzeb
SZCZĘŚCIE MAŁŻEŃSKIE
Szczęście wynika z uniezależnienia się do cierpień i ograniczeń, od potrzeb i żądań. Jest cechą osobowości. Pojęcie powodzenia, sukces, zadowolenie stosuje się zamiennie w przypadku psychologii rodziny. Zadowolenie jest realizowane poprzez zaspokajanie pragnień i jest związane z aktualną sytuacją. Warunki dobrego przystosowania w małżeństwie:
- zgodność w kwestiach zasadniczych ( ilość dzieci, wiara)
- wspólne zainteresowania
- wzajemne okazywanie uczuć- miłości. Można tutaj użyć porównania, że uczucie jest jak kwiatek, należy go pielęgnować.
- powstrzymywanie się od roszczeń, pretensji( nie można wracać do tego co już było)
- wolność od cech neurotycznych
Bardzo trudno jest określić kryteria jakości małżeństwa, ponieważ jest to subiektywne odczucie. Partnerzy najlepiej wiedzą czy są szczęśliwi. Kryterium trwałości małżeństwa to czas trwania związku, ale nie zawsze pokrywa się to ze szczęściem w małżeństwie.
Mówiąc o małżeństwie, szczęściu małżeńskim należy pamiętać o klasyfikacji jaką przeprowadziła M. Braun – Gałkowska. Wyróżnia ona małżeństwa:
1. Zadowolone wysokie podobieństwo oceny związku,...
WYBÓR PARTNERA
Gdy poznajemy kogoś nowego, to można określić pewien schemat rozwoju znajomości dwojga ludzi przeciwnych płci. Określane jest to dynamicznym modelem nawiązywania znajomości. Należy tutaj wyróżnić:
- poziom wzajemnego poznania – cechy zewnętrzne i zachowanie partnera.
- pierwsze kontakty pary – atrakcyjność, podobieństwo cech. Jeżeli tego nie ma, to wtedy związek rozpada się
- stabilizacja związku- ważna jest tutaj komunikacja, wyobrażenia ról, wzajemne oczekiwania. Na tym etapie ważne jest wzajemne dogadanie się.
Jeżeli przejdziemy przez etap znajomości pozytywnie, warto jest głębiej przyjrzeć się partnerowi, ponieważ przy wyborze małżonka są bardzo ważne dwie cechy:
1. Endogamia – odnosi się do podobieństw społeczno kulturowych partnerów.
- wiek – najlepsza różnica wieku to 3- 5 lat. Większa różnica, uniemożliwia przystosowanie się do małżeństwa. Młode dziewczyny biorąc ślub ze starszym meżczyzną szukają nie partnera ale ojca. W takim małżeństwie są różnice potrzeb psychologicznych, seksualnych. Różnica wieku 5-10 lat też nie jest dobra, ponieważ w jednym czasie...
TYPY MAŁŻEŃSTW ETAPY MIŁOŚCI
Małżeństwa możemy podzielić na:
1. Indywidualistów- jeden partner zaangażowany całkowicie w małżeństwo, drugi nie koniecznie. Ludzie tworzący taki związek to egocentrycy. Zazwyczaj jedna strona dba o dom, dzieci i wszystkie obowiązki związane z funkcjonowaniem małżeństwa, a druga „połówka” nie zauważa różnicy pomiędzy małżeństwem a życiem solo. Partner tak zachowujący się jest zazwyczaj niedojrzały.
2. Małżeństwo stopione – stopienie się jest połączone z utratą niezależności. Partnerzy muszą wiedzieć o sobie wszystko, ingerują bardzo w swoje życie. Uzależnienie wzajemne nadopiekuńczość doprowadza do konfliktów
3. Małżeństwo współdziałające- oboje mają swoje zainteresowania, obszar potrzeb. Akceptują swoją wolność osobistą ale i uczestniczą aktywnie w małżeństwie.
Gdy mowa jest już o małżeństwie warto zaznaczyć czym jest miłość. Nie ma konkretnej definicji miłości. Każdy określa ją na swój sposób. Ogólnie można miłość określić mocnym uczuciem, o znacznej sile i długim czasie trwania. Mi osobiście bardzo podoba się definicja Davida Bussa, który to uczucie określa jako ślepą pasję, pewien rodzaj...
SATYSFAKCJA SEKSUALNA
Nie można rozpatrywać małżeństwa tylko w strefie psychologicznej.Mówiąc o seksualności małżeństwa można wyróżnić trzy definicje:
- seks – jako procesy fizjologiczne, techniki manipulacyjne, których cel jest czysto hedonistyczny
- erotyka – związane z seksem przeżycia wewnętrzne oraz oceny i postawy wobec seksu
- miłość erotyczna – najczystsza forma przejawiania się potrzeby seksualnej, charakterystyczna tylko dla człowieka.
Czy można oddzielić seks od miłości? Niektórzy uczeni, tacy jak Noy czy Caplan twierdzą, że tak. Określają, to jako „zimny seksualizm”, któremu nie towarzyszą uczucia wyższe.
Zostały określone determinanty jakości przeżyć erotyczno –seksualnych:
- osobowość- reaktywność- osoby o niskiej reaktywności nie doceniają zachowań erotycznych partnera. Ekstrawertycy szybciej zaczynają współżycie, mają wiecej partnerów. Kobiety ekstrawertyczki mają częściej orgazm. Dla osobowości prymitywnej seks jest jedynym zadowoleniem.
- identyfikacja z własną płcią – są dwie teorie na ten temat. Jedna mówi, o tym, że lepiej, jak obydwie strony mają cechy kobiece- lepiej się wtedy rozumieją, a...